Czy japońskie karate ma chińskie korzenie? Obalamy mity!

A zaczęło się od pustej ręki… Czyli o etymologii karate słów kilka.

Słowo karate tłumaczone jest jako „pusta (naga, bez broni) ręka” i występuje pod tajemniczo wyglądającym znakiem 空手.

Zakłada się, że pełną nazwą karate jest „karate-dō” (空手道) lub „karate-jutsu” (空手術) co ma oznaczać „drogę (sposób) pustych rąk”. Początkowo słowo karate zapisywano jednak ideogramami: 唐手, co w tłumaczeniu mogło oznaczać „chińską rękę”, a dosłownie „ręka Tangów”.

Ze względu na różnorodność niezwykle ciężko jest stwierdzić, w jakim dokładnie miejscu narodziła się ta sztuka walki. Zakłada się że karate powstało w południowo chińskiej prowincji Fujian. Chodź często twierdzi się również, że karate mogło również powstać w Japonii.

Chińskie, czy japońskie? Czy karate miało wielu ojców?

Na przestrzeni wielu lat badań nad historią karate, badacze zauważali coraz to więcej nieścisłości w rodowodzie karate. Mimo iż co do tłumaczenia nazewnictwa tego stylu walki nie ma wątpliwości, to już etymologia samej nazwy traktuje o powstaniu karate w Chinach. Patrząc na najbardziej popularne style walki ( na przykład karate klasyczne) pochodzi z Japonii. Na podstawie badań Gichina Funakoshiego, zakłada się, że podstawy karate wywodzą się z kempo, czyli japońskiej sztuki walki, zbliżonej do boksu. Praktyka ta uprawiana była w południowochińskiej prowincji Fujian.

Czy to możliwe, że ta sama sztuka walki rozwijała się w różnych krajach w tym samym czasie?. Wprawdzie zjawisko konwergencji jest znane w wielu dziedzinach nauki, ale czy stworzenie tak złożonego systemu, jak sztuki walki, mogły powstawać niezależnie w różnych krajach w tym samym czasie?

karate

Jak postrzegane jest karate?

Omawianie tematyki historii karate nie mogłoby się obejść bez nakreślenia filozoficznego założenia tej sztuki walki. Karate bowiem przez wielu praktyków jest wręcz życiową filozofią. W karate można wyróżnić trzy główne kierunki. Karate traktuje się często jako walkę na śmierć i życie jako sport, a także jako sposób psychofizycznego doskonalenia.

W przypadku tego pierwszego, czyli walki na śmierć i życie, mówi się głównie o karate klasycznym, o karate okinawskim, czyli karate tradycyjnym. Paradoksalnie to właśnie w miejscu utworzenia klasycznego karate ze względu na jego wysoką skuteczność i nie przebieraniu w środkach, walki karateków często powodowały nieodwracalne w skutkach i niebezpieczne dla zdrowia obrażenia ciała przeciwnika, szczególnie w odmianie Kyokushin.

Kolejną praktyką jest traktowanie karate jako sportu z elementami samoobrony. Karate to zostało nieco ujarzmione. Posiada ono wiele schematów, jak również sposobów oceniania, a także obostrzenia, których nie można przekraczać. Takie podejście do karate pozwalana na wyodrębnienie karate jako sportu praktykowanego na igrzyskach olimpijskich. Dozwolone uderzenia to między innymi podcięcia, kontakt na głowę czy używanie ochraniaczy.

Ostatnią praktyką jest traktowanie karate jako sposób psychofizycznego doskonalenia. To podejście jest nieco odmienne w kontekście sztuk walki. Zakłada się bowiem, że karate, zwłaszcza w odmianie kihon, ma na celu doskonalenie ciała na zasadzie powtarzania stale tych samych ruchów i dążenia do harmonii we własnym organizmie.

Japoński architekt, chiński wykonawca – czyli skąd wzięły się domniemane rozbieżności w historii powstania karate

Wedle najnowszych doniesień naukowców, pierwotnie karate powstało w Japonii – konkretnie na Okinawie. Dziś styl ten swoim zasięgiem obejmuje niemalże każdy zakątek świata. Obecnie szacuje się, że istnieje ponad 100 stylów karate, z czego każdy z nich zawiera nieco inne techniki i jest wykorzystywany w innych celach. Z tego względu, adepci tej sztuki walki, powinni dokładnie zaznajomić się z etymologią poszczególnych rodzajów karate, by mieć świadomość, jakiego jej odłamu naucza mistrz.

Warto zastanowić się, który kraj (Japonia, czy Chiny) ma więcej mieszkańców i gdzie mogło powstać więcej odłamów karate. Chiny były, są i prawdopodobnie będą, ze względu na ilość mieszkańców, bardzo podatnym rynkiem na wszelkie nowinki. Przedstawienie karate nie jako sztuki walki, a wręcz filozofii życiowej. Poprzez naukę samodyscypliny pozwoliła przede wszystkim nie tylko na zapewnienie bezpieczeństwa osobom nieznającym karate, a również uczyła karateków szacunku do drugiego człowieka. Pozwalała im stawać się coraz to lepszymi ludźmi była wręcz genialnym zabiegiem marketingowym, przez które karate stawało się coraz to bardziej popularne.

Konkluzja

Po przedstawieniu dywagacji na temat  karate z pewnością nie zaskakuje fakt, że tak wiele osób nie zna miejsca powstania karate. Aspekty takie jak: harmonijny rozwój człowieka, filozofia życia w zgodzie z samym sobą, dążenie do doskonałości, czy rozwój mentalny, kojarzony jest  z krajami dalekiego wschodu. Określenie niejako zaciera różnorodność pomiędzy poszczególnymi krajami. Dlatego też karate znane jest bardziej pod określeniem „zachodnich sztuk walki”, niż „japońskiego stylu walki”.

Jeśli zainteresowaliśmy Cię Drogi Czytelniku tematyką karate,

zachęcamy do zapoznania się z naszymi szkoleniami w tej tematyce.

~Akademio

Instruktor karate

Instruktor sztuk walki

Funkcjonujemy jako niepubliczna placówka kształcenia ustawicznego i jesteśmy objęci ustawą Prawo Oświatowe z 14 grudnia 2016 r. oraz rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z 30 sierpnia 2017 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych. Istniejemy od 2013 r., absolwentami naszych kursów zostało już ponad 32 tys. osób!